Maandag 10 juni – dag 3: Stara Fuzina
Al dagen had ik me erop verheugd: mijn loopje van ons huis naar de bakker. Nou ja, beter gezegd naar de supermarkt, daar verkopen ze vers brood. In twee minuten loop ik tussen de huizen door naar de rivier, steek de brug over en dan ben ik er. Vanmorgen waren we vrij laat op. Geen wonder na twee lange reisdagen, we moesten echt even bijkomen. Pas na de koffie, het was inmiddels over tienen, waagde ik me tussen de buien door buiten de deur. Want ja, het goot van de regen. Precies zoals voorspeld. Gelukkig nam het op een goed moment wat af en dus ging ik gewapend met paraplu de deur uit. Omdat er hier nooit iets verandert, tenminste, zo lijkt het, was ook alles in de winkel nog hetzelfde. Hoewel? Er was toch iets anders dan ik gewend was. Er was namelijk geen brood. Twee dames, duidelijk hoorbaar van Duitse afkomst, keken ook vertwijfeld rond. Uiteindelijk namen ze hun toevlucht tot een soort sponsachtig verpakt witbrood dat zo lekker aan je gehemelte blijft kleven. Zouden ze hier dan ec...